شمارهٔ ٧۵٧ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
روزی ز بهر تجربه بگرفتم آینه
دیدم نشان مرگ در آنجا معاینه
بگریستم بزاری زار از نهیب مرگ
در حال بر زمین زدم از درد آینه
گفت آینه مرا چه زنی خیره بر زمین
هرکس که زاد نیز بمیرد هر آینه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به تجربه‌ای از دیدن تصویر خود در آینه می‌پردازد و نشان مرگ را در آن می‌یابد. این وضعیت او را به شدت متاثر می‌کند و از درد و ترس به گریه می‌افتد. آینه به او پاسخ می‌دهد که چرا به زمین می‌زند، زیرا هر کسی که به دنیا می‌آید، سرانجام خواهد مرد. این شعر به موضوع مرگ و گذرای زندگی اشاره دارد.