شمارهٔ ٧٨٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
الهی زبان مرا در سخن
روان دار پیوسته بر راستی
بمعنی بیارای چون ز اولم
به نیکوترین صورت آراستی
نگهدار اعمال ما را از آن
که افتد در آن کژی و کاستی
بیکدم مسوز آنسهی سرو را
که قدش بچل روز پیراستی
چنان دار ابن یمین را کز او
نیاید بجز آنک تو خواستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که زبانش را در سخن گفتن راست و صحیح نگه دارد و اعمالش را از هرگونه کژی و نقص محافظت کند. او همچنین به زیبایی و صداقت سخنانش اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که او را در راهی که خود می‌خواهد هدایت کند. این نوشته حاکی از طلب خیر و راستی در گفتار و کردار است.