شمارهٔ ٨٠٩ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به زیبایی وصف کلام و کلمات فصیح است. شاعر به مخاطب می‌گوید که مانند دریا، کلام او پر از زیبایی و غنای لغات است و هر لحظه مانند حباب‌هایی که از دریا برمی‌آید، کلمات جدید و دلنشینی به وجود می‌آورد. در اینجا، شاعر به ارزش و غنای کلام خود اشاره دارد و بیان می‌کند که کلمات او به قدری زیاد و دل‌انگیز هستند که به نظر نمی‌رسد هیچ‌گاه به پایان برسند.