شمارهٔ ٨٠۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بوالفضولی مرا بکنجی دید
همچو جنی نهان ز هر انسی
گفت دانم ملول میگردی
گفتم آری ز چون تو نا جنسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، بوالفضول به فردی می‌گوید که او را در حالتی پنهانی و در گوشه‌ای دیده است. او از این فرد می‌پرسد که آیا احساس کسالت یا بی‌حوصلگی نمی‌کند. شخص پاسخ می‌دهد که از وجود او و به‌ویژه از حالتی که مانند جن‌ها در خفا است، خسته و ناامید شده است.