شمارهٔ ٨١٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پیشتر زین علی شمس الدین
که سر از کبر بر فلک سودی
گرچه در جمع مال و در ضبطش
ید بیضا و سحر بنمودی
لیکن از شاعران خوش گفتار
گر کس او را بشعر بستودی
هم در او هزتی شدی پیدا
هم عطائی بقدر فرمودی
این دم از دسته اکابر عصر
غیر سودا نمیرسد سودی
صد از آنرا بآتش ار فکنی
بر نیاید ز هیچیک دودی
کاش باری چو اینچنین میبود
گر بد ار نیک هم همو بودی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تمجید از زین علی شمسالدین میپردازد و او را به عنوان شخصیتی بزرگ و سرشناس معرفی میکند. اگرچه او در جمعآوری مال و ثروت مهارت دارد و تواناییهایش مشهود است، اما خلاقیت و زیبایی کلام شاعرانگیاش نیز قابل توجه است. شاعر به تلاشهای او در میان شاعران اشاره کرده و بر این نکته تأکید میکند که آثارش در جمع روشنفکران و اکابر، بیشتر از آنچه که به نظر میرسد، ارزشمند هستند. در پایان، او آرزو میکند که ای کاش چنین شخصیتی همیشه موجود میبود، که حتی اگر نیکی و بدی در او وجود داشت، باز هم بزرگ و ماندگار میبود.