شمارهٔ ٨١١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
با خرد همره و دو لب بادب باز مکن
هیچ کاری که از آن غیر تو یابد ضرری
زانکه نیک و بد ایام نماند هرگز
وز تو ماند ببدی در همه عالم اثری
بد اندک مشمر خوار که بسیار شود
هست سرمایه احراق جهانی شرری
درد سر کم ده و کم کش ز پی کار جهان
که نیرزد کلهی نزد خرد درد سری
از جهان قطع نظر کن برو ای ابن یمین
تا نباشد بجهان همچو تو صاحبنظری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی توصیه به خرد و دوری از کارهای بیهوده است. شاعر از خواننده می‌خواهد که در زندگی به دنبال کارهایی باشد که به خود و دیگران آسیب نرساند. او تأکید می‌کند که نیک و بد روزگار همیشگی نیست و آثار بدی که از انسان باقی می‌ماند، قابل‌توجه است. شاعر همچنین به اهمیت درک و اجتناب از درد و رنج‌های اضافی در زندگی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند از چیزهای کم‌اهمیت چشم‌پوشی کند. در نهایت، شاعر به ابن یمین می‌فرماید که باید از دنیا فاصله بگیرد تا از محدودیت‌های آن رهایی یابد.