شمارهٔ ٨٢٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
چون رسد روزی به وقت خویشتن
زحمت جستن چه بر خود مینهی
بیاجل چون کس نخواهد مُرد نیز
پس چرا بر عجز و سستی تن دهی
رزق مقسومست لا ترحل به
موت محتوم است لا تغفل بهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این موضوع میپردازند که انسان نباید به دلیل ترس از مرگ یا عدم توانایی، خود را در زحمت بیهوده بیندازد. زمان مرگ مشخص است و هیچکس نمیتواند از آن فرار کند. بنابراین، بهتر است در زندگی بر نشاط و فعالیت و استفاده از فرصتها تمرکز کنیم، چون روزی که در نظر داریم قطعا فرا میرسد و باید از لحظات زندگی بهره بریم. رزق و روزی نیز مقدر شده و نباید به آن فکر کرد.