شمارهٔ ٨٣٠ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حال ناتوان و غم‌انگیز خود اشاره می‌کند. او از گذشته‌ای خوب و مرفه یاد می‌کند که در آن به نعمت‌هایی مانند پارچه و غذا دسترسی داشته است، اما اکنون به خاطر سختی‌های زندگی و بی‌عدالتی زمانه، به فقر و خرابی دچار شده است. او می‌گوید که اگر کسی به خانه‌اش بیاید، جز غم چیزی پیدا نخواهد کرد. در انتها، شاعر با اشاره به خانه‌ی بوبکر ربابی، به تلخیِ وضعیت کنونی خود و دیگران اشاره می‌کند.