شمارهٔ ٨٣١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
خسروا قدرت آن بینمت از لطف خدای
که بکتان مدد از پرتو مهتاب دهی
بدل دشمن اگر خود بود از آهن و روی
چون بهیبت نگری لرزش سیماب دهی
مده از دست کنون فرصت امکان چو ترا
دست آن هست که داد دل احباب دهی
حسب حالم سخنی بس خوش و موجز یا دست
عرضه دارم اگرم رخصت اطناب دهی
وقت هر کار نگهدار که نافع نبود
نوشدارو که پس از مرگ بسهراب دهی
چون شود تشنه جگر زاتش حسرت برهان
خاکبیزی بسر از کوثرش ار آب دهی
تا ابد عمر تو خواهد بمراد ابن یمین
تا مراد دل او و دگر اصحاب دهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر قدرت و لطف خداوند است که به شخص احساس نیاز کمک می‌کند. شاعر به زیبایی اشاره می‌کند که حتی اگر دشمن‌ها از آهن و سنگ نیز باشند، با نگاهی به آنها می‌توان لرزشی مانند سیماب ایجاد کرد. او از شنونده می‌خواهد که فرصتی را که در اختیار دارد، از دست ندهد و محبت خود را به دوستانش ابراز کند. در ادامه، تأکید می‌کند که هر کاری باید در وقت مناسب انجام شود، زیرا پشیمانی پس از عمل فایده‌ای ندارد. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که عمر شنونده با برآورده شدن آرزوهایش همراه باشد و به دوستی و محبت ادامه دهد.