نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨٣٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز بهر خوشدلی خویش درون دنیا را

نگاه کن که چه کفت از طریق استادی

نسب چه میطلبی صورت تو بس باشد

دلیل انکه بدانند کآدمی زادی

فریب خلق مخور زانکه از لئام الناس

نیاید انکه کریمان کنند از رادی

ببین که حال چه داری مبین که اصلت چیست

بنقد روز نگه کن به دی چه افتادی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که برای دستیابی به خوشدلی و خوشبختی باید به درون دنیا و خودمان نگاه کنیم. بر اساس این شعر، ظاهر و نسب مهم نیست و آنچه به ما شناسایی می‌دهد، خود ما هستیم. همچنین هشدار می‌دهد که نباید فریب ظاهر مردم را خورد، چرا که افراد به‌خوبی از صفت‌های درونی یکدیگر آگاه نیستند. در نهایت، بر اهمیت توجه به حال و وضعیت کنونی‌مان تأکید دارد و پیشنهاد می‌کند که به روزگار و تجربیات خود دقت کنیم.