نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨۴٢ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

زر بسیار چه حاجت که کنی صرف بر آنک

خانقاهی بگچ و سنگ بعیوق بری

زر که بر خشت و گلت صرف شود ساده دلا

شرم دار از خرد خود که ز خیرش شمری

سفره گردان کن اگر نام نکو میطلبی

که باین نام ز اعیان جهان در گذری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعری است که بر اهمیت کارهای نیک و معنوی تأکید دارد. شاعر می‌گوید که صرف کردن زر و ثروت برای ساختن بناهای مادی و ظاهری در خانقاه‌ها بی‌فایده است؛ بهتر است که این ثروت را برای کارهای خوب و ایجاد نام نیک صرف کنیم. او بر ضرورت کوشش در کسب نام نیک و دیانت تأکید دارد که از دیگران و دنیا بهتر است. در نهایت، شاعر به شنوندگانش یادآوری می‌کند که با عمل نیکو و یاد خوب می‌توان در دنیا به یادگار ماند.