شمارهٔ ٨۵٠ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به این موضوع می‌پردازد که انسان‌ها غالباً غافل و نادان از حقیقت زندگی و دنیای خود به سر می‌برند. او به ما یادآوری می‌کند که نباید مغرور شویم و از عقل و تفکر خود غافل باشیم، زیرا روزی به پایان می‌رسد و کارهایمان بی‌نتیجه خواهد ماند. در کشتزار آخرت که سرشار از پاداش است، باید به کاشتن اعمال نیک بپردازیم و از دشمنی و کینه در دنیا پرهیز کنیم. شاعر همچنین به ناپایداری روزگار اشاره می‌کند و از ما می‌خواهد از بی‌اهمیتی به زندگی پرهیز کنیم و اگر دلی پر از غم داریم، باید آن را در لوح دل ثبت کنیم تا شاید روزی یادآوری‌اش کنیم.