شمارهٔ ٨٧١ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
من اندر کسب اسباب فضائل
نکردم هیچ تقصیر و توانی
هنر پروده ام زینسان که بینی
بیا انکار کن گر میتوانی
سخنهائی بنظم آرم روانبخش
که گوید روح قدسش از روانی
که تو آب روانی از سلاست
ندانم یا ز محبوبی روانی
فلک در حق من تقصیرها کرد
تو تکذیبم کنی هر چند دانی
ولی بر صدق دعوی پیش خصمم
گواهی میدهد قاصی و دانی
منال ابن یمین از جور گردون
که این از بدو فطرت هست جانی
تو را این بس که حاسد از کسافت
تنست و تو ز روی لطف جانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر به بیان تلاش و کوشش او در کسب فضایل می‌پردازد و او ادعا می‌کند که هیچ کوتاهی در این زمینه نکرده است. شاعر از هنر خود سخن می‌گوید و به این نکته اشاره دارد که دیگران ممکن است او را انکار کنند، اما او به صداقت و درستی ادعای خود باور دارد. او از سختی‌هایی که در زندگی متحمل شده نیز سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگرچه آسمان‌ها بر او سختی‌ها تحمیل کرده‌اند، ولی او همچنان بر صدق و درستی خود تأکید دارد. در نهایت، شاعر نسبت به حسادت دیگران ابراز تاسف می‌کند و بر لزوم حفظ روح لطیف و عشق تأکید می‌کند.