شمارهٔ ٨٧۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
مزن دم در آنچت گزیرست ازان
که حمل افتد این شیوه بر بیهشی
گر ایدون بمقدار گوئی سخن
ز خوی خوش خویش در رامشی
ور از حد برون میبری گفت را
بتیغ زبان خویش را میکشی
ز گفتن پشیمان بسی دیده ام
ندیدم پشیمان کسی از خامشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان اهمیت سکوت و پرهیز از گفتار ناپسند میپردازد. شاعر اشاره میکند که گاهی حرفهایی که زده میشود، ممکن است به نتایج ناخوشایند منجر شود. بنابراین، بهتر است انسان در مواقعی که کلمات از حد خود خارج میشوند، سکوت کند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که بیشتر افراد از گفتن چیزی پشیمان میشوند، اما هیچکس از سکوت و حفظ آرامش احساس ندامت نمیکند.