شمارهٔ ٨٧٣ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مرا گفتند جمعی مهربانان
چو دیدندم ز غم در اضطرابی
که خوش میباش کز دوران گیتی
عمارت باز یابد هر خرابی
کشیدم از جگر آهی و گفتم
بدان صاحبدلان نیکو جوابی
چه سود آنگه که ماهی مرده باشد
که باز آید به جوی رفته آبی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از نگرانی و اضطراب خود به خاطر غم‌هایش سخن می‌گوید. گروهی مهربان به او می‌گویند که نگران نباشد زیرا زندگی دوباره به شکل‌های مختلف بازسازی می‌شود. اما شاعر با ناامیدی می‌گوید که چه فایده دارد اگر چیزی مانند ماهی مرده به جوی آب برگردد، زیرا دیگر زنده نخواهد شد. او به واقعیت‌ها و ناتوانی در بازگشت به گذشته اشاره می‌کند.