شمارهٔ ٨٨٣ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره انسان‌هایی است که در عالم رندی و زندگی آزادانه قدم گذاشته‌اند. شاعر می‌گوید که هیچ زاهدی نمی‌تواند به آن‌ها افتخار کند و آن‌ها را در جنبه‌ای برتر از خود بداند. هرچند زاهدان از تعالیم و اصول خود پیروی می‌کنند، اما نمی‌توانند به جذابیت و آزادی این رندها دست پیدا کنند. همچنین اشاره می‌شود که بزرگان واقعی مانند حاتم طائی در برابر این رندها خاضع‌اند و در واقعیت، ثروت و مقام تنها از طریق دل و شخصیتی که دارند شناخته می‌شود. در پایان به این نکته تأکید می‌شود که هرچند ظواهر مهم هستند، اما وجود باطن انسانی و صفات درونی است که ارزش واقعی را تعیین می‌کند.