شمارهٔ ٨٨۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا
کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی
برآورد از جگر آهی حکیم زنده دل وانگه
بگفتش دفن کن هر جا که خواهی گر مرا یابی
مدار ابن یمین زین پس نظر بر تن چو دانستی
نه این خاکی نه این بادی نه این آتش نه این آبی
ز خود گر آگهی خواهی بکوی نیستی در شو
که تو در عالم هستی نه بیداری که در خوابی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، فردی از افلاطون می‌پرسد که بعد از مرگش او را کجا دفن کند. افلاطون با اندوه و دلی زنده می‌گوید که هر جا خواستی می‌توانی دفن کنی، زیرا او دیگر در آنجا نخواهد بود. شاعر سپس به این موضوع اشاره می‌کند که نباید به جسم و ظاهر توجه کرد، زیرا انسان در اصل وجودش فراتر از این معانی است و در واقع در دنیای خواب و بیداری غرق است. در نتیجه، آگاهی از خود و وجود حقیقی مهم‌تر از توجه به جسم است.