شمارهٔ ۱۴ - ایضاً ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف جنسی می‌پردازد که از طبیعت خود به حرکت درمی‌آید و از بلندی‌ها به عمق زمین کشیده می‌شود. او به تحولی اشاره دارد که در آن دو جسم به هم می‌پیوندند و از نقص و عیب پاک می‌شوند. این دو جسم به طور هماهنگ حرکت می‌کنند و از مرکز زمین بالا می‌روند، مانند شعری بلند که از زمین به آسمان بلند می‌شود. اگر این دو جسم از یکدیگر جدا شوند، به پایین‌ترین نقطه سقوط خواهند کرد.