شمارهٔ ۱۱۰ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی یک سرو خرامان در چمن اشاره می‌کند که هنگام عبور آن، درد دلش را به فراموشی می‌سپارد. او مانند ابر بهاری می‌باشد که به خاطر زیبایی و خنده‌های محبوبش، اشک می‌ریزد و از زیبایی‌های گلشن ملک غمگین است.