نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تن در غمش از هلال باریکترست

و آنماه شب چارده ز من بیخبرست

او خنده زنان چون گل و چون ابر مرا

با گریه بهم ناله و سوز جگرست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و اندوه خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حالش به قدری بد است که حتی جسمش از غم باریک‌تر شده است. او به زیبایی ماه شب چهاردهم اشاره می‌کند که از حال او بی‌خبر است. در نهایت، شاعر به تضاد بین شادی‌های زیبای طبیعت و دردی که در دل خود احساس می‌کند، اشاره می‌کند.