نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۳ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خرم دل آنک بر صبوحی آموخت

بر آتش می خرمن اندوه بسوخت

تا چند خری عشوه گلزار بهشت

آنست که آدمش بیک حبه فروخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خوشحالی و شادابی می‌پردازد که با نوشیدن شراب به دست آمده و اندوه را به آتش می‌کشد. او به این نکته اشاره می‌کند که چرا باید به زیبایی‌های ظاهری و فریبنده دنیا روی آورد، در حالی که آدم اولیه به قیمت یک لقمه، بهشت را فروخت. در واقع، شعر انتقادی به دنیا و زیبایی‌های فریبنده آن دارد.