نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا رخ تو ماه زر افشان منست

میگون لب تو لعل درخشان منست

عمریست که تا خون دلم لعل تو دید

شکرانه آن هنوز بر جان منست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و درخشش چهره محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که لب‌هایش همانند لعل‌های درخشان است. او همچنین بیان می‌کند که سال‌هاست به خاطر زیبایی و جذابیت محبوبش دلی پر از عشق و درد داشته و این احساس را شکرگذار است.