شمارهٔ ۲۴۰ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر زیبایی گل را توصیف می‌کند که مانند برقع زیبای یک دختر نازک‌نارنجی است. بلبل با خواندن غزل‌های عاشقانه آواز می‌خواند و دلشاد از هوای گل و مِل، با شادی و شوق پرواز می‌کند و بال‌هایش را به نشانه‌ی طرب باز می‌کند.