شمارهٔ ۲۴۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا در دل من مهر تو مهوش باشد
روزم چو رخ فرخ تو خوش باشد
چون زلف تو هر دل که کند میل رخت
سودا زده ئی بر سر آتش باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به عشق و جذابیت محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید تا زمانی که عشق و محبت محبوب در دلش باشد، روزهایش مانند چهره‌ی خوش محبوب دلپذیر خواهد بود. همچنین، همچون زلف محبوب که دل‌ها را به خود جذب می‌کند، کسانی که به عشق او مشغول‌اند، در آتش شوق و خواسته‌هایشان می‌سوزند.