شمارهٔ ۲۴۷ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساساتی عمیق و فلسفی درباره وجود و عنصر زندگی است. شاعر تأکید دارد که تا زمانی که در بدنش رگ و پی وجود دارد، در رگ‌های او به جای خون، چیز دیگری جاری است. او اعتقاد دارد که نمی‌توان از مستی و شادی‌ ناشی از دنیا به‌راحتی گذشت و به نوعی می‌گوید که ارزش واقعی زندگی که همان "زیبایی" و "خوشی" است، باید نقد و واضح درک شود.