نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا ابن یمین از این جهان می نرود

اندوه تواش از دل و جان می نرود

ممکن نبود آنکه رود از سر او

سودای تو تا در سر آن می نرود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابن یمین می‌گوید تا زمانی که او از این دنیا نرود، غم عشق تو از دلش پاک نخواهد شد. همچنین، این عشق به قدری عمیق است که نمی‌توان انتظار داشت که از ذهن او بیرون برود.