نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۸ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا مرغ روانت در قفس خواهد بود

رزقت رسد آن قدر که بس خواهد بود

چون راه نفس بسته شد اندیشه مکن

زانحال که وارثی ز پس خواهد بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که تا زمانی که روح و زندگی ما در محدودیت‌ها و قفس‌ها قرار دارد، نعمت و روزی ما نیز در حد مشخصی خواهد بود. وقتی که نفس ما در تنگنا قرار بگیرد و راهی برای پیشرفت نداشته باشد، نباید نگران آینده بود چرا که در نهایت این زندگانی تنها به ارث خواهد رسید و ادامه پیدا نخواهد کرد.