نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۸ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون شب رقم از غالیه بر روز کشید

آمد بت من در پی او ماه رسید

شب چون شبه بود و دل همیگفت که هست

یا مه زرخش یا رخش از ماه پدید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از شب و روز سخن می‌گوید. شب به خاطر زیبایی‌اش مانند غالیه بر روز غلبه کرده و بتی که دوستش دارد، شبیه به ماه نمایان می‌شود. شب تاریک است، اما دل شاعر می‌گوید این زیبایی می‌تواند ناشی از چهرهٔ دل‌انگیز معشوق باشد که او را به یاد ماه می‌اندازد.