شمارهٔ ۲۷۵ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به احساساتی عمیق و عاشقانه اشاره می‌کند. او از رفتن محبوبش سخن می‌گوید و در حالی که او به سوی دیگری می‌رود، شاعر از ناراحتی و اشتیاقش به گریه می‌افتد. او این وضعیت را با باران و ابر مقایسه می‌کند و می‌گوید حالتی ایجاد می‌شود که محبوبش نقاب خود را کنار می‌زند و حقیقتش نمایان می‌شود. این احساسات غم و محبت به خوبی در شعر منعکس شده است.