شمارهٔ ۲۹۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از عشق و تشنگی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر تشنگی‌اش به حدی برسد که جانش را بگیرد، نمی‌تواند از شراب بهشت لذت ببرد. همچنین، به چشم سیاه دوست اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر این زیبایی نمی‌تواند از محبت و ناز او چشم‌پوشی کند. در نهایت، عشق و وابستگی او به معشوق به حدی عمیق است که از زیبایی‌های دیگر چشم‌پوشی می‌کند.