نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۹ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر کو ز هوا در آتش می افتاد

بر پیکر خاکی در ادبار گشاد

از دختر رزمجوی آب رخ خویش

کو همچو تو صد هزار دا دست بباد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف انسانی می‌پردازد که در دل آتش و سختی‌ها قرار می‌گیرد و در برابر چالش‌ها تسلیم نمی‌شود. او به زیبایی و شجاعت دختری می‌نگرد که مانند او هزاران دست را به باد می‌دهد و در مبارزه با تقدیر و سرنوشت از خود پایداری نشان می‌دهد. به طور کلی، شعر بر اهمیت مبارزه و قدرت مواجهه با سختی‌ها تأکید دارد.