نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰۹ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دانی بچه ماند ای بت حور نژاد

خالی که میانه دو ابروت فتاد

گوئی که مگر کاتب تقدیر ز مشک

بر ماه دو نون کشید و یکنقطه نهاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت چهره محبوب خود سخن می‌گوید. او به وصف ابروهای معصوم و خاص او اشاره می‌کند و می‌گوید که گویی تقدیر به زیبایی او افزوده و بر پیشانی‌اش نقطه‌ای قرار داده تا جاذبه‌اش را بیشتر کند. این مضامین نشان‌دهنده‌ی عشق و تقدیر از زیبایی محبوب است.