نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش

وی همچو قمر عارض رنگین تو خوش

دردی که ز عشق تو کشم درمانست

هم مهر توام خوشست و هم کین تو خوش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و او را به شکر پسته و ماه تشبیه می‌کند. همچنین از درد ناشی از عشق صحبت می‌کند و این درد را به عنوان درمانی می‌داند که هم عشق و محبت او را شامل می‌شود و هم کینه و جدایی. به طور کلی، شاعر احساسات پیچیده‌ای از محبت و درد را در این ابیات بیان کرده است.