نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱۲ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش

وی شعبده نرگس جادوی تو خوش

آیا بود آنکه با تو بینم خود را

سر سوی سر آورده چو ابروی تو خوش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت زلف و چشمان معشوقه‌اش اشاره می‌کند و آن را مانند جادویی می‌داند. او از خود می‌پرسد آیا کسی هست که بتواند خود را در کنار زیبایی‌های معشوقه‌اش ببیند و سرشار از لذت شود. زیبایی او به قدری دلرباست که شاعر را به ستایش وادار می‌کند.