شمارهٔ ۴۵۳ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر دربارهٔ عشق و دلتنگی است. شاعر از معشوق خود که دارای زیبایی خاصی است، می‌خواهد که هرگز او را فراموش نکند. او به تصویر پروانه‌ای اشاره می‌کند که بعد از سوختن دیگر فایده‌ای ندارد، به این معنا که حتی اگر شمع (محبوب) به خاطر او اشک بریزد، بعد از جدایی و سوختن پروانه، آن اشک‌ها دیگر تاثیری نخواهد داشت. به طور کلی، شاعر حسرت و ناراحتی خود را از نبود عشق و اثرات آن بیان می‌کند.