نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵۷ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پیوسته ز رویت ایمه مهر گسل

پروانه نور میبرد شمع چکل

گر خون دلم خوری حلالت کردم

لیکن نکنم هجر دلازار بحل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان عواطف عمیق عاشقانه و احساسات دردناک ناشی از دوری پرداخته‌اند. شاعر از زیبایی محبوب خود سخن می‌گوید و در عین حال از زخم‌های دلش ناشی از جدایی و فراق ابراز شکایت می‌کند. او به محبوبش می‌گوید که اگرچه خون دلش را مورد انتقاد قرار دهد، اما از عشقش به او دست برنخواهد داشت.