شمارهٔ ۴۵۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در حیرتم از روی تو ایماه چکل
کآن صورت زیبا ز چه آبست وز گل
تا داد مرا حسن تو پروانه عشق
چون شمع بسر میرودم دود ز دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر از زیبایی معشوقه‌اش حیرت‌زده شده و به زیبایی او که با شمع و پروانه قیاس می‌کند، اشاره می‌کند. او می‌گوید که چطور این زیبایی باعث شده که عشقش مانند شمعی بسوزد و دود از دلش برآید. به‌طور کلی، شاعر در این ابیات به شدید بودن عشق و زیبایی معشوقه‌اش پرداخته است.