شمارهٔ ۴۷۰ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به معشوقش اشاره می‌کند که مانند درخت سرو بر روی چمن و گل لاله‌ای نو روییده در دل اوست. معشوق رفته و یادگاری از خود به جا نگذاشته است. در نهایت، تنها چیزی که از او مانده، داغ و سوز دل شاعر است.