نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷۳ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ایقد تو سرو جویبار چشمم

دندان تو در آبدار چشمم

گر با تو کنم بیخودیی خرده مگیر

من مست خراب آن خمار چشمم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به توصیف جذابیت و زیبایی چشم معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که چشمانش مانند جویبار زیبا هستند و دندان‌های معشوقش به مانند نورانی و شکوه آن چشم‌ها است. همچنین از حالتی مستی و سرخوشی صحبت می‌کند که ناشی از عشق و زیبایی معشوق است و از معشوق می‌خواهد که به بی‌تابی‌هایش خرده نگیرد.