شمارهٔ ۴۸۲ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر عشق تو چون آب براند خونم
وز دیده چو اشک اگر فشاند خونم
از کشتن خود نترسم و ترسم از آنک
در گردن نازکت مگر بماند خونم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به عشق خود اشاره می‌کند که مانند آب، جانش را به خون تبدیل می‌کند. اگر عشق بخواهد، اشک‌ها از چشمانش می‌ریزند و احساس مرگ نمی‌کند، اما نگران است که آیا خونش بر گردن معشوقش باقی خواهد ماند یا نه. این احساس ترکیبی از عشق و ترس از عواقب آن است.