شمارهٔ ۵۷۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای صبح امید من چو شام از غم تو
هرگز نزدم دمی بکام از غم تو
گر بیتو میی میخورم از دلتنگی
خونیست که میخورم مدام از غم تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق غم و ناامیدی شاعر است. او صبح امید خود را با شبی پر از غم مقایسه می‌کند و می‌گوید که هرگز لحظه‌ای را بدون احساس غم و ناراحتی نمی‌گذرانید. او حتی وقتی مشغول نوشیدن می‌شود، این کار را به خاطر دلتنگی‌اش از معشوق خود می‌داند و می‌افزاید که این حال او ناشی از غم حاصل از دوری معشوقش است.