شمارهٔ ۵۹ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از جدایی و غم ناشی از آن سخن می‌گوید. او به یاد لحظه‌ای می‌افتد که معشوقش او را ترک کرده و رفته است. شاعر در حالتی از ناامیدی و حسرت، از کسانی که به شدت به آن‌ها وابسته بوده، می‌گوید که چون بوی وفاتان را نشنیده، آن‌ها را در درد و رنج رها کرده و خود نیز از آن‌ها دور شده است. این احساس جدایی و طرد شدن حس عمیق اندوهی را در شعر به نمایش می‌گذارد.