شمارهٔ ۶۲ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از تاب جگر دوش روانم میسوخت
خون دل و مغز استخوانم میسوخت
میسوختم و اشک همی ریخت چو شمع
و آن اشکم ازان بود که جانم میسوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از درد عمیق و رنجی که در وجودش احساس می‌کند سخن می‌گوید. او به شدت در حال سوختن از عواطف و احساساتش است و اشک‌هایش به مانند شمعی می‌ریزند که نشانه‌ای از سوختن جانش به خاطر این دردهاست.