بخش ۲۳ - بدرود امام(ع)با قبر مقدس برادر الهامی کرمانشاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی به شدت برای شاهش غمگین شده و پوزش می‌طلبد، زیرا حادثه‌ای رخ داده که شایسته موقعیت اوست. سپس به سفر می‌رود تا به مرز روز برسد و به کاخ امام زمان برود. او از قبر برادرش باری به دوش می‌کشد و به یاران و غلامان خود اطلاع می‌دهد که آماده شوند، زیرا زود باید بار سفر ببندند. او تعدادی شتر و هودج زیبا برای سفر به همراه دارد که ناگهان صدای ناله‌ای از درگاه شاه به گوش می‌رسد.