شمارهٔ ۷ امامی هروی
امامی هروی / اشعار دیگر / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کید حسود اگر به مثل کوه آهنست
بگدازد از مهابت چین جبین من
ور خبث جهل پرور او سحر سامریست
عاجز شود ز معجز رای رزین من
ثعبان سحر خبث اعادیست کلک نظم
از قوه کلیم کلام متین من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیتها به الهام و قدرت خود اشاره میکند و میگوید اگر حسادت و کینهجویی دیگران همچون کوه آهن باشد، باز هم از اثر و جذبهی چهرهاش میسوزد. او همچنین بیان میکند که نادانی و خباثت دیگران نمیتوانند بر او تسلط پیدا کنند و از معجزه و تفکرش عاجز خواهند ماند. در نهایت، به قدرت کلام و نظم خود به عنوان یک پیامبر اشاره میکند که قادر است بر مشکلات غلبه کند.