شمارهٔ ۱ امامی هروی
امامی هروی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
زلف اندر تاب چینی دیگرست
کفرت اندر زلف دینی دیگرست
از زمرد خاتم لعل ترا
تا خط آوردی نگینی دیگرست
کو دلی دیگر که دست عشوه ات
هر دم اندر آستینی دیگرست
کو ز تو جانی که چشم ساحرست
مست حسن اندر کمینی دیگرست
در جهانی کافتاب حسن اوست
آسمان آنجا، زمینی دیگرست
گرد ماه از مشک تا خرمن زدی
آفتابت خوشه چینی دیگرست
بر امامی ز آفرینت هر زمان
ز آفرینش آفرینی دیگرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر شاعر اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیهها و استعارهها، به غیرقابل مقایسه بودن زیبایی معشوق و دلبریهای او پرداخته است. او به مختلف جنبههای زیبایی معشوق اشاره کرده و آن را با چیزهای باارزش و دلربا مقایسه میکند. در نهایت، شاعر از نبود معشوق و عواطف ناشی از او شکایت میکند و به دنبال دلی است که بتواند احساساتش را درک کند.