شمارهٔ ۱۰ امامی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت محبوب می‌پردازد. شاعر به باد صبح می‌گوید که اگر از زلف محبوب خبر دارد، چرا او را بی‌خبر می‌بیند. او از گذر در کوی محبوب صحبت می‌کند و می‌گوید سایه زلف او همچون چشمی است که اگر نبیند، نور بصرش بی‌فایده است. از طرفی، شاعر به افرادی که فقط علم دارند بدون سلوک و معرفت اشاره می‌کند و آن را بی‌فایده می‌داند. در انتها، محبوب را به امام روشنی در شب تشبیه کرده و از زیبایی‌های او سخن می‌گوید.