نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ امامی هروی

امامی هروی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

والا عمید دولت و دین ای که بر سپهر

در بندگیِّ خانه ی تو تیر می رود

بی رونق است کارم و در خدمتت بشرح

نزدیک هفته ایست که تقریر می رود

چون می رود ز خدمت تو کار اهل فضل

در کار من رواست که تقصیر می رود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات از شاعر به تعبیر نارضایتی و بی‌حالی او در خدمت به شخصی بزرگ و محترم اشاره دارد. او احساس می‌کند که کارهایش بی‌ثمر و بی‌روح است و به تازگی مدتی است که در تلاش برای بیان احساساتش بوده اما نتوانسته به درستی از عهده این کار برآید. در نهایت، او اشاره می‌کند که اگر دیگران در کارهایشان به اوج می‌رسند، در مورد خودش این نقیصه وجود دارد که نتوانسته موفق باشد.