غزل شمارهٔ ۲۵۲ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوبش گله می‌کند که هیچ توجهی به او نداشته و در تمام خواسته‌ها و آرزوهایش از او ناامید شده است. او به یاد می‌آورد که محبوب promises love و وصال داده، اما هیچ‌کدام از آن‌ها محقق نشده است. شاعر در می‌یابد که حتی زمانی که برای دیدن محبوبش به درش رفته، به او توجهی نشده و احساس بی‌پناهی و ناامیدی می‌کند. در نهایت، او درد دلش را با محبوبش در میان می‌گذارد و از او می‌خواهد که به حالش بپردازد.