غزل شمارهٔ ۲۶۸ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل درباره اندوه و حسرت عراقی است که به خاطر فراق محبوبش غمگین و شوریده است. او از این که در این زندگی پر از درد و غم، همیشه با هجرو دوری از یار درگیر است، ناراحت است. در حالی که دوستانش از شراب وصال مستند، او تنها از جدایی رنج می‌برد. شاعر به او یادآوری می‌کند که اگر همواره در فکر جدایی باشد، نمی‌تواند به وصال دست یابد و افسوس می‌خورد که کاش هرگز به دنیا نمی‌آمد.